Nie samymi europejskimi pucharami człowiek żyje - mówił niedawno na jednej z konferencji prasowej szkoleniowiec Lecha Jacek Zieliński i powtórzył, że jego gracze równie mocno i rzetelnie jak do meczów w Lidze Europejskiej przygotują się również do pojedynków polskiej ekstraklasy. Patrząc na to, jakie ostatnimi czasy Lech wykręca na ligowym podwórku rezultaty, te słowa brzmią mniej więcej tak prawdziwie, jak Jola Rutowicz przytaczająca Goethego.
Skoro Liga Europejska, czyli tak naprawdę druga liga Starego Kontynentu tak bardzo fizycznie daje się we znaki Lechowi, aż strach myśleć co by się działo, gdyby mistrz Polski awansował do Champions League. Stopień w niej przecież znacznie wyższy, a i presja większa. To, jak beznadziejnie spisuje się w obecnych rozgrywkach ligowych Kolejorz jest dosyć dziwne. Przecież transfery w składzie przy Bułgarskiej były przemyślane, o czym świadczą chociażby bardzo dobre mecze Lechitów w pucharach. Dlaczego gra więc tak słabo przeciwko ekipom, które powinien połykać jednym kęsem? Tegoroczną dyspozycję graczy Zielińskiego można z pewnością przyrównać do tego, jak w PLK (ekstraklasie koszykarzy) grają mistrzowie Polski z Gdyni, którzy ponieśli porażkę chociażby na inaugurację w Zielonej Górze z tamtejszym Zastalem, który jest jakby nie patrzeć żółtodziobem i obraca jakieś 50 razy mniejszym budżetem od Prokomu.
Całe szczęście przynajmniej, że w Poznaniu na europejskich salonach coraz lepiej prezentują się krajowi zawodnicy. Marcin Kikut, Grzegorz Wojtkowiak, Sławomir Peszko czy Jakub Wilk pojawiają się na boisku systematycznie, często stanowią nawet o sile napędowej Lecha. Jeżeli Kolejorz dalej będzie osiągał tak sensacyjne rezultaty jak remis w Turynie z Juventusem, być może do Euro 2012 inny po Robercie Lewandowskim młody, polski piłkarz Lecha podpisze kontrakt zagranicą, gdzie